زخم بستر و دلایل ایجاد آن

زخم بستر

زخم بستر بیش از آنکه به دلیل مقابله پوست و بستر باشد، ناشی از مقابله استخوان و پوست است چرا که هنگامی که برای مدت طولانی بدون حرکت برروی یک نقطه از بدن می خوابید ،منطقه ای که به استخوان نزدیک تر است قرمز و دردناک می شود،دلیل حساس شدن پوست فشرده شدن آن در بین استخوان و بستر است.

زخم بستر درنواحی از بدن اتفاق می افتد که استخوان زیرین آن نسبتا به پوست نزدیک تر است و در بسیاری از موارد فشار موجب می شود پوست تحریک و ملتهب شود.

نام گذاری زخم بستر اشتباه است زیرا این ضایعه تنها در افرادی که کاملا گرفتار بستر هستند رخ نمی دهد ،بلکه افرادی که برروی صندلی چرخ دار می می نشینند نیز چنین مشکلی دارند، حتی در سایر موارد هنگامی که این افراد برروی صندلی نشسته اند فشاری که به یک نقطه خاص از بدن آنان وارد می شود بیش تر است.

زخم بستر را زخم فشاری نیز می نامند. زیرا این زخم در مراحل اولیه می تواند به صورت قرمز که محو نمی شود بروز کند و درصورت عدم درمان ضایعه گسترش پیدا کرده و درنهایت پوست ترک خواهد خورد و به یک زخم عفونی باز تبدیل خواهد شد.

این زخم درموارد بسیار شدید می تواند منجر به از بین رفتن بافت ها و حتی استخوان و عضلات شود.  زخم بستر در بین افرادی که گرفتار بستر هستند شایع تر است.اما در هرکس که چندین هفته در بیمارستان بستری شده باشد و یا حتی پس از گذشت یک ساعت پس از وارد آوردن فشار به پوست ظاهر شود.

این ضایعات می توانند در اثر سایش بر روی پوست تشدید شوند. عدم رعایت بهداشت، رطوبت ناشی از بی اختیاری، ضعف جریان خون و ساییدگی ناشی از جابه جا شدن در بستر همگی مشکلات شایعی هستند که در افرادی با بیماری شدید رخ می دهند.

این بیماری بیش تر موارد در ناحیه کمر، استخوان خاجی و باسن به وجود می آید و البته این جراحت ممکن است روی زائده قوزک، پاشنه پا و پشت سر نیز رخ دهد و در بین افراد مسن به دلیل کاهش فعالیت و نازک شدن پوست آنها که توان و تحمل پوست شان در مقابل فشار کاهش یافته ،شایع تر است.

بهترین دوره زمانی برای درمان زخم بستر، پیش از ایجاد تاول است و بهبود زخم را باید با مقیاس هفته ها اندازه گرفت نه روزها، چرا که هنگامی که تاول شکل می گیرد زمان زیادی برای بهبود لازم است و این زخم به کندی ترمیم می شود. برای متوقف کردن این زخم باید علائم بروز این حساسیت را بررسی کرد و در برطرف نمودن فشار از نقطه زخم مهمترین اقدامی است که می توان انجام داد.

باید به طور متناوب وضعیت بدن را تغییر داد و یا اگر فرد می تواند حرکت کند باید از او بخواهیم هر 15 دقیقه خود را حرکت دهد و یا اگر قادر به حرکت نیست، هر یک ساعت یک بار او را جابه جا کنید.

بسیاری از مردم به منظور کاهش فشار از روتشکی هایی که از جنس جعبه مقوایی تخم مرغ یا پوست بره است استفاده می کنند که هیچ یک از این موارد به میزان کافی ،از بروز زخم بستر جلوگیری نمی کند و باید توجه داشت که بهترین راه استفاده از نوعی تشک های بادی است که دارای پمپ هوا هستند؛ چرا که هرگاه بخواهید می توانید آن را باد کرده و هرگاه که بخواهید آن را خالی کنید.

بدن ماده ای به نام عامل رشد ترشح می کند که به ترمیم زخم بستر کمک می کند و ما باید زخم را با ماده ای به نام نرماسالین شستشو داده و سپس آن را با یک پانسمان بی منفذ بپوشانیم و اینکه فکر نکنید در صورت تعویض هر روز پانسمان فرصت ترمیم زخم را به محل جراحت نمی دهید. لذا استفاده از یک پانسمان بی منفذ این فرصت را به عامل رشد می دهد تا در تماس کافی با سطح پوست باشد ودر بسیاری از موارد ترمیم زخم را شتاب می دهد.

باتوجه به خاصیت محرک ادرار و مدفوع، افراد فاقد حرکت و مبتلا به بی اختیاری چهار بار بیش تر از دیگر افراد مستعد گرفتار به زخم بستر هستند. این افراد نیازمند مراقبت بیش تر پوستی هستند لذا باید از محصولاتی نظیر افشانه های شستشو دهنده و یا محافظ های مرطوب که ویژه افراد مبتلا به بی اختیاری ساخته شده اند استفاده شود.

سوءتغذیه اولین چیزی است که در افراد مبتلا به زخم بستر مشاهده می شود و پوست بزرگترین ارگان بدن است به مانند دیگر اعضای بدن در صورتی که به مقدار کافی مواد دریافت نکند به شدت آسیب میبیند.

به منظور غذارسانی کافی به پوست، در روز دست کم نوشیدن هشت لیوان آب و غذایی متناسب حاوی مقدار کافی pr  از جمله ماهی می تواند پاسخگوی نیاز های جسمی فرد باشد. لذا علاوه بر اینکه pr  ترسیم کننده بافت های بدن است می تواند جهت حفظ سلامتی پوست نیز مفید باشد و مصرف 500 میلی گرم ویتامین c دوبار در روز تعداد زخم های بستر را تا 84 درصد کاهش می دهد.

البته افراد پیش از مصرف ویتامین c باید با پزشک خود مشورت کنند.

در نهایت بهترین و موثر ترین راه برای جلوگیری از بروز و یا گسترش زخم بستر استفاده از تشک های مواج است.

 

به اشتراک بگذارید:

دیدگاه شما